آب در سماور ِ كهنه ريختن.
از اونجايي كه من از دبيرستان تا حالا صدبار گوشي يا خطم گم شده و از دست رفته، الان شماره ي كلي آدم رو ندارم. بعد چهارشنبه از ساعت 3 منتظر آدمام* تو خونه مون كه دور ِ هم باشيم و به خاطر بودنمون توي ِپاييز خوشحالي ِدسته جمعي كنيم!
* منظورم از آدمها بچه هاي مدرسه ان،هم پايه اي ها و دوسال بالا و پايين تر ها! غير مدرسه اي ها هم اگر احساس مي كنند تحمل چنين جمعي رو دارند قدمشان روي چشم، لابد! :)
ضمناً: شما شماره كامنت خصوصي بذاريد،من آدرس دقيق تقديم كنم. حوالي ِ ميدون انقلابيم به طور كلي اگر پرسيده باشد.
+ نوشته شده در یکشنبه شانزدهم آبان ۱۳۸۹ ساعت 20:15 توسط مه تاب
|