عصر جمعه ای یاد می کنم از آدم های جالبی که "عیسا و حلاج و حسین" رو در یک دسته بندی جالب "عاشقان بی توقع خداوند" می دونن. از جالب آدم هایی که حسین رو انقدر فانتزی و شیک شناختن، بی اشاره به سروش خاصی البته.

 

 

 ضمناً: می دونم جالب واژه ی جالبی نیست. به مولا اما این آدمای جالب جز جالب چیز دیگه ای نیستن.