رجبعلی عکاس

از بچگي ديدن زندگي روزمره ي قهرمان ها برام بي نهايت جذاب بوده, ميشه گفت آدم فضولي ام. قهرماناي زندگيم تا وسطاي دبستان معلما بودن! اولين بار كه فهميدم يكي از عمه هام معلمه رو خوب يادمه; با دقت به كاراش تو خونه نگاه مي كردم كه بفهمم چه تمايزي با ما غير قهرمانا داره! و خب بعد از چند سال دقت فهميدم كه اون چنان هم قهرمان نبودن قهرماناي بچگيم! حالا اين چند هفته جمعه ها ساعت ده شب خيره ميشم به شوق پرواز, به زندگي روزمره ي قهرمان عباس بابائي. عجيب بي قرارم ميكنه ديدن روزمره هاي بزرگ مرد, عباس بابائي.

ضمنا ": دلم يه لباسي ميخواد كه روش نوشته باشه " ماي هيرو, عباس بابائي" !