از نگاه تابانش گرچه دورم امشب/ جام جانم از عشق او بود لبالب
جزیره ی هرمز-بهمن 1387
عکاس: مائده ا.
چشمانت دریاهای جهان را آرام میکند،
نگاهت مرا؛
راه که میروی پرندهگان به درختها برمیگردند،
فرزندانْ به خانههای سالمندان؛
نیمکُرهی شمالیِ زمین بهار میشود،
این یعنی اجازه دادهای عاشقت باشم؛
بخند!
با هر لبخندت جهان جای بهتری میشود
...
ضمناً: دلم از الان پرکشیده و رفته جنوب؛ با همه ی خستگی و حال نداري و حجم کارهایی که نیمه تمام میذارمشون تو سال 90 و میرم فردا از تهران، ترکیب بندرعباس و اهوازی که بینش چندساعتی شیراز هم هست، طور ِ عجیبی روح نوازه.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 0:58 توسط مه تاب
|
