هیچ کس به اندازه‌ی آدمی که کار مردم تو دستش گیره و می‌تونه کار مردم رو راه بندازه -حتی با یک توضیح کوتاه و روشن- اما با راه‌های مختلف -از قبیل خود به کوچه‌ی علی چپ زنی- این کار رو نمی‌کنه و راست راست راه می‌ره حالمو بد نمی‌کنه.
 در حدی که آدم از دیدن یهویی سوسک مرده مور مور می‌شه از دیدنشون و فکر کردن بهشون مورمورم می‌شه. 



و البته شکر خدا که سالی بیشتر از یکی دوبار با این طور موجوداتی مواجه نمی‌شم!