چارق آهنی می خواهی و ایمان
آن که هدف نزدیک را می خواهد ، رنج کم تری می برد و شادمانی اش نیز کوچک است و آن که افقی دور را می جوید ، باید که تاوان گران تری بدهد و رنج هایی عظیم تر را بر دوش کشد .
آدم ها همه در راهند ، بسیاری اما راهیان راه های نزدیکند ، راه های ساده و پاخورده و جاده های امن . اندکی اما رهروان راه های دورند ، مسیرهای صعب و جاده های پرخطر .
اگر اسکندری ، آز و آینه می خواهی ، اگر رستمی گرز و غرور ، اگر فرهادی ، تیشه و عشق
و اگر قلندری چارق آهنی و ایمان ...
....... چگونه پیمودن و رفتن است که نیکوست ، چگونه رفتن!
عرفان نظر آهاری
+ نوشته شده در شنبه شانزدهم تیر ۱۳۸۶ ساعت 22:11 توسط مه تاب
|