چارق آهنی می خواهی و ایمان

 

     آن که هدف نزدیک را می خواهد ، رنج کم تری می برد و شادمانی اش نیز کوچک است و آن که افقی دور را می جوید ، باید که تاوان گران تری بدهد و رنج هایی عظیم تر را بر دوش کشد .

 

آدم ها همه در راهند ، بسیاری اما راهیان راه های نزدیکند ، راه های ساده و پاخورده  و جاده های امن . اندکی اما رهروان راه های دورند ، مسیرهای صعب و جاده های پرخطر .

 

 

 

    اگر اسکندری ، آز و آینه می خواهی ، اگر رستمی گرز و غرور ، اگر فرهادی ، تیشه و عشق

و اگر قلندری چارق آهنی و ایمان ...

 

 

 

....... چگونه پیمودن و رفتن است که نیکوست ، چگونه رفتن!

 

 

 عرفان نظر آهاری