هيچ دركي (دقيقاً هيچ!) از موقعيتم ، كارايي كه بايد بكنم ،‌ نبايد بكنم ،‌حرفام ، هدفام ، ارزش هام ، عقايدم ، خوندنم ، نوشتنم و كُلُهُم كارهام ندارم !  و ايضاً هيچ (دقيقاً هيچ) حوصله اي براي سر و سامون دادن بهشون ندارم...

اما خب ، يه كارايي مي كنم كه وقتي به درك رسيدم (!) با خواري و ذلت نفمم كه هيچ كاري نكردم .  

آقا يَك برزخي ه ...

 

پ.ن۱ : اين صفحه باز شد كه ۲ تا چيز ه بامزه نوشته بشه كه نشد :)

پ.ن ۲ : ديروز وسط خيابون يه دفه اي فميدم اين "من درختم ، تو باهار" عجب معني جالبي داره . حالا چي هستش ؟ شعر؟ ترانه؟

پ. ن ۳ : خيلي دلم مي خواد كه يه گروه از دوستامو كه حالشون خوب نيست با شيرين كاري خوشحال كنم  اما در راستاي همون حوصله نداشتن حتي جواب اس اُ مِس هاشونم نمي دم . خوبين شما؟