از ديروز انقدر بين دسشويي و حموم و تخت رفت و آمد كردم جهت بالا اُوردن (كه به جز يه بار اونم نصفه شب
همه ش نا موفق بوده )ديگه انگيزه اي نمونده از نماز عيد بالاي پشت بوم(
) و عيدي مسجد چيزي بگم .
پ.ن : اللهم اشف كل مريض .
چنين باد .
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم مهر ۱۳۸۶ ساعت 13:3 توسط مه تاب
|