رجبعلی عکاس

تابستون بود . تابستون امسال . نصفه شبي توي قطار هوس دستشويي كرده بوديم دو تايي . با مشقت لباس تنمون كرديم و كفشامونو جستيم و  ۲ ساعت دم در دسشويي ولو شديم به حرف زدن . در دسشويي ام قفل و منم كليه ي مشكل دار. كلي هم خنديديم . بعدتر كه ديديم نشستن دم دسشويي قطار خوبيت نداره و اومديم تو راهرو ولو شديم آفتاب داشت طلوع مي كرد . تابستون بود و هوا گرم . ببار اي بارون گوش مي داديم و طلوع گرم ه نارنجي آفتاب مي ديديم . قرار بود كه يادمون نره اين طلوع و اين آهنگ و اين قطار رو . دوربين هم حتي نبود كه لوس كنه جريان رو . به گمانم گريه هم كرديم -الان كه هر دفه بش فك مي كنم گريه م مي گيره اما اون موقع شاد بودم . فك نكنم گريه كرده باشم ، آخه دسشوييمم مي اومد :) - 

حالا چند ماهي فقط گذشته .  و من وحشت زده م از نبودن دوستام . و مدام فك مي كنم كه سال بعد .... به غروب جشن فارغ التحصيلي فك مي كنم و رفتن . محد ديروز داشت مشاوره ي مسخره آنه مي داد كه  : همه چيز برگشت پذير ه توي اين يه سال به جز كنكور . بايددرس بخوني . و من فك مي كردم ممكن ه كه بعد كنكور بشه يه سال بيايم مدرسه و هر روز همديگه رو ببينيم . زنگ تفريحا ولو شيم توي حياط . غر بزنيم و بخنديم . غذاي بچه ها رو بخوريم . و ديشب كه نصفه شبي از خواب پريدم ... دلم منطق مي خواست كه بهم بگه كوفت . 

مي خواستم از مشهد رفتن بنويسم كه گويا اين غم ه خيلي سنگيني كرده بود .

 وقتي توي اين بارون تنها باشي و كمانچه گوش بدي همين مي شه :)   

دعام كنيد . با شماهاييم كه دعاي بارون كرديد و امروز بارون...

دعام كنيد .

حس مي كنم يه آدمايي اينجا رو مي خونن كه حالشون از من به هم مي خوره .

نكنيد اين كارو! نخونيد . كه وَر ِ ايرادگير ذهن من هي نگه : ننويس ،  اينو  ننويس .