زندگی ِ متوسطانه توی این سیستم بهتری راه حل ه .
ته ِته اش هر چقدر هم که بزرگ تر از کنکور باشی و بشی ، همون یه لحظه هایی که نمی فهمی چی می شه ـ که کنکور همه ی وجودتو به طرز گندی می گیره ـ کافی ِ واسه خالی شدن از همه ی چیزای خوب و هی و همیشه و هی به آموزش فک کردن و به فشارای روانی و من بسیار تلاش کردم که این حس نباشه ، اما حالا می بینم غیر قابل کتمان ِ حداقل برای من .
پس ، سلام زندگی ِ ازین پس بدون این همه فشار نمی دونم از کجا و برای چی .
خیلی خسته ایم حالا . و من به شدت به آدم ها احساس نیاز می کنم باز .
+ نوشته شده در جمعه هفتم تیر ۱۳۸۷ ساعت 0:17 توسط مه تاب
|