رجبعلی عکاس

وقتی ِ که همه ی روز دلم گریه می خواد؛ اشکا توی سالن سینما راه می افته و من فین فین کنان میام بیرون. هیچ خبری نیست. من اما گریه می خوام. اصلاً هم دلم نمی خواد به هیچ خری کمک کنم. دلم خودمو می خواد.

شرمنده ی آدمای واقعی یعنی.