دعا کنید...
من بلد نیستم حرف بزنم چون بی سوادم.اما شما جدی نگیرید. چون آدمای باسواد دیگه وبلاگ نمی نویسن دیگه.
فک می کنم ما باید کمی بیشتر متوجه باشیم(مای مورد نظر البته!). ماها که تا مجبور نشیم مطالعه ی تاریخی نداریم. وقتش نیست بفهمیم که این همه حرف و جنگ این روزا چی می گن؟ حس می کنم یه بچه ی ۱۹ ساله نباید "صدای امریکا" رو نشخوار کنه. بس نیست این بسنده کردن به "اون گفت..." ، "ما ایرانی ها..."، "این بسیجیا ..."؟ وسط مسط این آشفته بازار دنیا وقت این نیست که به جای هر کاری که نمی کنیم،کمی بخونیم و بفهمیم؟ که دیگه دست برداریم از این نقل قولای بی پایه و اساسمون. تا حالا فک کردیم همو آدمایی که شدن جلودار ه فکری ما، چه گلی به سر شخص خودشون زدن؟؟
تا حالا ۷۰هزار تا دانشجو(گویا البته) فرم استشهادی پر کردن.لازم نیست من و تو هم پر کنیم. منتظر من و تو نیست دنیا. ما بیایم فک کنیم بعد جریان غزه چی کاره ایم؟ چه فرقی با قبلش کردیم؟چقد بزرگ تر شدیم؟ چقد آزمایش زنده گی پس دادیم خوب؟ ...
مه تاب ه عزیز
تو این آشفته حالی عزا در عزا مسلمه که تبریک گفتن تولدت بیشتر از اونچه برای من احمقانه باشه برای خودت مسخره ست !
فقط می گم که ...
خوشحالم از اینکه هستی و هستیم و با هم هستیم و ایشالا که با هم بمونیم بهتر و بیشتر :)
در وصف خوش حال بودنم از بودنت همین بس که مگه چند تا آدم تو دنیا می تونی پیدا کنی که رشته ای رو بخونن که رشته نیست :)) یه ترک ه بیات که بیشتر تر نمی شه پیدا کرد. تازه ترکش رو هم که بشه پیدا کرد بیاتش رو می خوای چی کار کنی
تازه این حداقل دلیلی بود که باعث می شه از بودنت خوش حال باشم ببین حداکثرش دیگه چیه !
تو یه بسیجی واقعی در دانشکده ی هنرهای زشت و یک ملحد با ایمان و یک روشنفکر جو زده و یک سرشلوغ ه بی فایده و یک رفیق ه خیلی رفیق هستی که ذره ای تحجر در وجودت سراغ ندارم :)
باشد که به از این باشی :دی
ماچ
حسودیتونه؟! خب حق دارین! :) تازه که اون دس نوشته هه رو ندیدین و اون اس.اٌ.مس ه رو و تازه تر هم نه تنها کادوهای واقعی گرفتم امسال بلکه می دونم چی می خوام بگم همه ی آدما با هم واسه م بخرن :))) (نفری ۱۰ تومن/ حداقل ۱۵ نفر که شد بگید تا کادوی مورد نظر رو رونمایی کنم!)
امروز. کلاس ادیبی. حرفاش. پیشنهاداش.من. خیره شدن.تموم شدن. رشته. انتخاب. دنیا.زندگی. عکاسی.عکاسی.عکاسی.عکاسی.عکاسی.عکاسی.عکاسی.عکاسی.عکاسی.عکاسی.....
اینا که هیچی! من یه ماه کلاس پرنده نگری دارم!وااااااااااااای! یعنی خود ه خارجه! یه روز شاید گفتم که چقد دیگه دلم رفتن می خواد و زندگی واقعی و هی سفر و هی آدمای از همه جای دنیا.
دوروغ می گم به همه.خودم اول همه.
