دستشویی ِ زمین شناسی، بالا که میارم از بوی ِ پیاز داغ ِ بوفه ی علوم، همه ی چیزهایی رو که دیشب بلعیده بودیم که بیدار بمونیم،باز هم فقط به پنج شمبه فکر میکنم و آروم آروم میام میشینم توی سالن نشریات و آفتاب تا وسط ِ سالن پهن ِ و بیرون بوی درخت میومد هم. کاش همیشه پنج شمبه ها به خوبی ِ پنج شمبه ی بیست و دو ِ اسفند بودن بعد.

 

 

ضمناً: با عرض پوزش، اینجا رو باز ببینید!