که من اسیر نیازم، تو صاحب نازی.
دوازده روز کم ه. کم ه برای از پونزده ِ ده ِ شصت و هشت تا بیست و دو ِ دوازده ِ هشتاد و هفت.
دوازده روز کم ه و من از الان دل تنگ ام.
دوازده روز کم ه برای شکر ِ از پونزده ِ ده ِ شصت و هشت تا بیست و دو ِ دوازده ِ هشتاد و هفت.
دوازده روز کم ه چون دوازده روز ِ فقط.
ضمناً: کلاً هم که به من پست آخر گذاشتن نیومده، دعا کنید اون ورا کافی نت اینا به تورم نخوره!:)
ضمناْ ۲: ساعت ۲ ی نصفه شبی ِ فردا کلی کار دار، مدام دارم فک میکنم من ِ خر اون تسبیح ِ نازنین رو کجا گم کردم آخه یعنی؟ تسبیحی که همراش بهترین حرفای این روزا بود و شوق ذکر گفتن باهاش، از ظهر کلی حالمو خوب کرده بود.
امیدوارم بقیه ی سفر به خیر بگذره و ببخشید رفیق ِ بسیار گرمابه و گلستان که باز گند زدم!
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم اسفند ۱۳۸۷ ساعت 0:58 توسط مه تاب
|