به راستي كه در دوراني تيره به سر مي برم.
سخن از سر صفا گفتن ، نابخردي مي نمايد.
پيشاني صاف ، نشان بي حسي ست.
آن كه مي خندد
خبر هولناك را
هنوز نشنيده است.
اين چه دوراني است
كه سخن گفتن از درختان بيش و كم جنايتي است؟
چرا كه سخن گفتني چنين ،
دم فرو بستن در برابر جنايات بي شمار است.
 آن كه آرام در خيابان راه مي سپرد،
براي دوستانش كه در نيازند،
ديگر دست يافتني نيست.

 

ضمناْ: من کوچ کردم از این شهر ِ لعنتی...