رجبعلی عکاس

اصل ِ  لذت ِ این چیزی که الان ه؛ که به ساعت نگاه کنی و بدونی کمتر از بیست و چاهار ساعت مونده به نبودن، به رفتن.
همیشه قبل از سفر، پر از هیجان رفتن بوده م؛ خوش ترین ساعت های زندگیم ساعت های قبل از سفر بودن، ساعت های ِ بیکاریم توی ِ ترمینال و راه آهن، ساعت های ِ عزیزی که فقط برای ِ خودمن؛ برای نشستن و نگاه کردن به زندگی.