رجبعلی عکاس

درد به خروار میاد و به مثقال میره.

ضمناً: می گفت "دوستای ِ من، عکس دیگه نمیتونه زندگی رو تغییر بده، عکس دیگه مدت هاست نمیتونه جلوی ِ جنگ و خشونت و فقر و بیچارگی رو بگیره... "این که انقدرررر راست میگفتش سخته، سخت کرده دوربین رو بالا گرفتن و عکاسی کردن، سخت کرده بیرون از خونه رفتن و عکس گرفتن رو.
کلاً همه ی اراجیف ِ بی ربط رو بذارید به پای ِ غم ِ بزرگ ِ معلم هام امروزها، که استاد و رفیق و هم کلاسی ِ چندین و چند ساله شون یکباره رفته؛ آدم غم اش میگیره از غم ِ آدمهای بزرگ.
از اون ور  هم چنان هائیتی.