مهدی می آید؛ گیرم که بعد از هزار و صد و هفتاد و دو سال و چند سال ناقابل دیگه.
زهرا! من مگه با تو شوخی دارم آخه بچه؟!! وقتی میگم دعام کن، جدی اَم. وقتی میگم قم و اصرار میکنم، جدی اَم. وقتی میگم گلزار شهدا و شهدای گمنام ، جدی اَم.
زهرا منو باور می کنی؟!
زهرا...
ضمناً: هنوز هم من به اسم ِ تو، حسودم...
+ نوشته شده در سه شنبه چهارم اسفند ۱۳۸۸ ساعت 23:32 توسط مه تاب
|