رجبعلی عکاس

روبروی پنجره فولاد، زیر ِ شرشر ِ بارون ِ سطلی(!)، وایساده بودیم سه نفری. همه مست بودن! همه...
یه عده فرشا رو جمع می کردن و به فراشا یاری می رسوندن، یه عده فرشا رو می بردن زیر ِ سقفی چیزی که خیس تر از اینی که شدن، نشن. بقیه هم پناه گرفته بودن زیر نیمچه سقفای ِ اطراف ِ صحن ِ انقلاب.
ما هم به رسم ِ همه ی دیوانه ها، وسط ِ صحن ِ خالی وایساده بودیم که بارون ِ حرم ِ امام، غسلمون بده، ما سه تا خنگ ِ خیس ِ امام! :)