هرگز اندیشه نکردم که تو با من باشی/ چون به دست آمدی ای لقمه ی از حوصله بیش
میلی در من هست به عاشق شدن -و نه معشوق بودن-؛ این میل از هیچ جای ِ مشخصی جز غزلیات سعدی سرچشمه نمی گیره. دیوانه وار دوست دارم عاشقانه های ِ سعدی رو برای ِ یه آدم تکرار کنم.
بعد همچنان تو این تابستون و این گرما و این اوضاع، اصن نمیشه به مولا؛ یعنی هرطوری که حساب می کنم پاییز و زمستون فصل ِ اینت چیزاست، یا دیگه نهایتش بهار.
+ نوشته شده در شنبه دوازدهم تیر ۱۳۸۹ ساعت 17:9 توسط مه تاب
|